HET IS DAN TOCH GELUKT

Hij liet me op zijn nuchtere manier weten wie en wat ik was, wat ik bereikt had en hoe ik in het leven stond. Gek hoe een buitenstaander die jou slechts 5 minuten kent soms een veel betere kijk heeft op jou als individu dan jijzelf. Maar hij had gelijk; ik was inderdaad knap en slim. Ik was grappig en plezier maken was effectief mijn hobby. Ik ging bij hem staan en ging daar ook niet meer weg. Er was geen reden om daar weg te gaan noch een overtuigende reden om daar te blijven. Hij wist me te boeien hoewel hij niet veel zei. De stille, mysterieuze vreemdeling. “Dag vreemde man, man van mijn dromen…” ging door mijn gedachten. Wie was dit? En wat deed hij dat me plots deed twijfelen aan alles waar ik tot nu toe zo zeker van was? Niets. Hij deed niets. Ik moest alles doen en ik hield van die uitdaging. Ik was het verslavende gevoel van flirten en versieren vergeten doordat ik steeds zelf versierd werd. Ik ben een meisje dat van avontuur houdt, ik wou een uitdaging en P. was mijn uitdaging. Hij zag het, ik wist het.

Helaas gooide mijn huidige vriend roet in het eten. Hij overtuigde of dwong me door medelijden bij hem te blijven. Maar nu wist ik beter, ik was aan de andere kant geweest en daar was het gras effectief groener. Het zou nooit meer hetzelfde zijn. Ik besefte wat ik miste en dat was P. Eén sms van hem maakte me gelukkiger dan 100 van mijn vriend. De rollen werden omgekeerd, ik werd P. zijn uitdaging. Hoe kon hij me weghouden van mijn verschrikkelijk bezitterige vriend; hoe kon hij me overtuigen dat hij niet goed voor me was? Het kostte hem bloed, zweet en tranen en op een gegeven moment dachten we allebei dat het niet zou gebeuren, toch niet in dit leven. Maar met P. in mijn gedachten leek alles wat mijn vriend deed vreselijk. Ik kreeg er een afkeer van en verlangde naar de stijlvolle voetballer. Ik brak met mijn vriend en P. zag zijn kans. Ik werd weer zijn uitdaging.

En toen begon wat ik noem…

“Het leven zoals ik het waard ben…

Al vlak na de breuk met Q. wou hij met me naar de cinema. Met een excuus in de aard van “dat is veel te vroeg…” hield ik de boot af. Als hij me effectief de moeite vond moest hij het maar bewijzen. Ik speelde hard to get. Maar niet te lang want ik wou hem zelf zo graag.

Onze eerste afspraak was dus vlak na de examens. Om precies te zijn spraken we af op een vette fuif op 28 juni. Wat een ramp, wat een stress. Al mijn vrienden waren op excursie met school en om de een of andere reden wou ik niet mee. Alles wordt nu duidelijk, als ik was meegegaan had ik misschien mezelf mijn eigen geluk misgund. Raar hoe het leven sommige wendingen aanneemt die later dan toch leiden tot verduidelijking. Gelukkig kwam ik M. tegen, lieve goede M. Ik leek dus niet helemaal "vriend-loos". P. sms’te mij waar hij stond en ik moest naar hem gaan. (Hij was degene die versierd wou worden, dus...) Ik ging naar hem, hij stond bij nog drie andere vrienden. Na een korte kennismaking lieten zij ons plots alleen. Subtiel mannen, zeer subtiel. We hebben de hele avond samen doorgebracht en kregen zo eindelijk de kans om elkaar beter te leren kennen. Face to face is namelijk heel wat anders dan screen to screen, if you know what I mean. Het klikte, het klikte gewoon.

Ik was echt verkocht aan hem en hoopte stiekem op een kus. Toch was ik blij dat hij me niet kuste. Dit is een overduidelijk bewijs dat hij op gebied van meisjes geen impulsieve en overhaaste beslissingen neemt en dat stelde me gerust. Ik was méér dan “een meisje dat je op de eerste date binnendraait”. Ik was het meisje waarmee hij de perfecte eerste kus wilde. Niet goedkoop op de eerste date op een fuif.

Wat een klasse…

Nog diezelfde avond of nacht beter gezegd, maakte hij me duidelijk dat ik aan zijn verwachtingen voldeed en hij kon niet wachten tot een tweede afspraakje. En daar kwam dan het tweede afspraakje… ik wist dat dit hét afspraakje was. We hadden elkaar volledig gescreend en goedgekeurd op de fuif en nu werd het dus menens. Dit was geen afspraakje om elkaar beter te leren kennen, we zagen beiden een partner in elkaar en die moesten we eruit laten. Hij nodigde me uit samen naar de cinema te gaan. Hij koos een prachtige romantische komedie, precies wat we nodig hadden. Ik merkte dat hij me vaak aankeek tijdens de film en was er bijna zeker van dat als ik zijn blik wat langer zou vasthouden hij me ongetwijfeld zou kussen. Maar dat wou ik niet, geen marginale kus in het donker in de cinema. Dit moest perfect zijn. De eerste kus bepaalt je relatie en ik was al zo blij dat we niet hadden gekust op de eerste date. Ik moest nog even vol kunnen houden. Maar, ik was niet van plan zelf het initiatief te nemen. Wou hij me? Wel dan moest hij het lef hebben en het tonen.

De film was gedaan en we gingen nog iets drinken in een naburig café. We zaten gezellig te babbelen en dronken een glaasje. Wanneer we niet wisten wat te zeggen, begonnen we over de mensen die daar karaoke zongen. Godzijdank waren die daar want ik wist op sommige momenten echt niet wat te zeggen. Op de een of andere manier was het hem gelukt om mijn arm beginnen te strelen. Het voelde goed, het voelde oh zo goed. Toen hij een gevoelig onderwerp aansneed was ik diegene die zijn arm streelde. Hij pakte mijn hand vast en ik betrapte mezelf erop steeds dichter en dichter bij hem te gaan zitten. “Kus me toch, kus me toch” bleef ik denken. Ik hield zijn blik steeds wat langer vast maar verlegen en blozend keek hij weg. Toch bleef ik er rotsvast van overtuigd niet zelf het initiatief te nemen. Als hij me zo graag wilde als hij beweerde, moest hij uit zijn pijp komen. En toen, net op dat moment dat ik de hoop had opgegeven en dacht dat het misschien toch voor de derde date zou zijn, keek hij naar me. Hij eiste met zijn donkerbruine ogen mijn aandacht op. Ik werd als het ware naar hem toegezogen, ik was het slachtoffer van een ijzersterk magnetisch veld en hij was de magneet die mij zo aantrok. Hij boog zich tergend langzaam voorover… zijn lippen kwamen eindelijk in de buurt van de mijne en hij kuste me. Hij kuste me zoals ik nog nooit gekust was. Zacht, teder, romantisch,… Mijn hoofd sloeg tilt, mijn adem stokte, ik kon niet meer nadenken , wist zelfs niet meer waar ik was. Tintelingen tot in de toppen van men tenen, vlinders in mijn buik, mijn hoofd sloeg op hol,…
En de prinses kuste haar prins terug….

Kaylane, 16 jaar