MEER DAN EEN FLIRT?

Algauw was mijn broer bevriend met de jongeren die mee waren en dus ook met de knappe jongen. En bij het avondeten zaten we samen aan tafel. Het begon met gewoon kijken naar elkaar, eens lachen en weer wegkijken. En als we dan na het eten gingen pokeren, zaten ik en hij bijna altijd naast elkaar. Op de derde dag deed hij iets afstandelijker tegen mij en ik vond dat niet leuk. Ik wou zo graag zijn aandacht. Dus besloot ik de dag erna om hem geen aandacht meer te geven, dan kon ik ook niks missen. Maar net die dag besloot hij om eens mee te gaan met de snowboardlessen en die dag begon hij weer veel te praten met mij en te lachen en kijken. Het werd een spel van kijken en wegkijken. Achteraf heb ik gehoord dat hij met de lessen was meegegaan voor mij. Op de laatste avond voor het vertrek was er een fakkeltocht en wij waren altijd samen. Toen we terug in het hotel waren, lag zijn arm rond mij. Na de tocht zijn we tv gaan kijken, maar veel heb ik niet meer gezien. Al snel waren we aan het kussen, zaten zijn handen onder mijn t-shirt en de mijne onder zijn t-shirt. Hij was knap, sportief, slim en ik vond hem echt leuk. Ook al kende ik hem amper.

De dag erna besloten we om normaal te doen tegen elkaar, we wilden niet dat iemand het wist. Maar blijkbaar waren wij het gespreksonderwerp van die dag. Iedereen had al lang door dat er iets was tussen ons. Aan tafel vroeg mijn broer heel luid :"En zit ik straks alleen op de bus?" (Op de heenrit zat ik naast hem) Ik voelde mij gewoon rood worden en ik noch de knappe jongen antwoordde. Iedereen begon met: "Zeg toch ja". En uiteindelijk zei hij "ja". Dus in de bus zaten we naast elkaar en ofwel nam hij mijn hand vast, of trok hij mij tegen zich. Maar ik voelde altijd zijn warmte. Het was ook een slaapbus, dus hebben we naast elkaar geslapen en ook daar had hij mij altijd vast of ik hem. Ik vond het zo leuk, hij was zo warm en ik voelde mij goed in zijn armen. Ik wou dat het niet zou eindigen.

Maar het kon niet blijven duren, hij woonde veel verder dan ik (hij in West-Vlaanderen, ik in Vlaams-Brabant) en toen ik vroeg hoe het nu verder moest antwoordde hij dat het misschien iets te ver was. Veel heb ik toen niet meer gezegd, dat ik hem leuk vond dat wel nog. Voor ik afstapte heb ik hem nog een kus gegeven en eenmaal uit de bus voelde ik de tranen opkomen. De meeste verklaren mij nu misschien onnozel, ik kende die jongen maar een paar dagen en ik miste hem al. Maar ik voelde mij zo goed bij hem, ik voelde mij terug gelukkig en dat was al lang geleden. En ik weet dat ik verliefd op hem zou kunnen zijn, moesten we het proberen. Nu weet ik niet wat doen...
Moet ik hem laten? Contact zoeken? Hopen dat hij mij misschien ook mist? Of was ik gewoon een flirt... Ik weet het niet en er is niemand die mij echt kan helpen. Ik wou dat er iemand was die mij zei wat ik moest doen.

Martine, 18 jaar