Skip to content

SPIJT DAT IK HAAR BEDROGEN HEB

Een tijdje geleden had ik een relatie met een meisje van Antwerpen. Ik had haar leren kennen door netlog, ik weet wel dat het niet de beste manier is om elkaar te leren kennen, maar het klikte.

spijt dat ik haar bedrogen hebIk ging naar haar slapen in de weekends. Dat waren de beste tijden. Maar telkens ik thuiskwam, kreeg ik telkens een ander gevoel over hoe graag ik haar zag. Ik was echt gelukkig. Maar toen leerde ik een ander meisje kennen. En wanneer je echt verliefd bent, kan je niet stoppen te denken aan haar, krijg je kriebels wanneer ze iets zegt, flip je even als je die persoon niet meer ziet, loop je met een grote smile rond. Wel, dat gevoel kreeg ik bij dat meisje dat ik had leren kennen. En ze woonde ook dichter bij me dus ik sprak er een paar keer mee af. De eerste keer dat ik een 'date' met haar had, klikte het direct en op het einde gaven we elkaar een knuffel en opeens uit het niets kwam 'de kus' . Ik wist niet wat ik moest denken, wat ik moest voelen. Maar ondertussen had ik wel mijn lief bedrogen. Die avond had ik echt gemengde gevoelens. Wat moest ik doen, ik had een ander meisje gekust en ik vond het wel leuk? En telkens ik afsprak met dat meisje, had ik het gevoel dat ik me compleet voelde. Er gebeurde meer dan alleen kussen. Maar ik had een lief en wat moest ik zeggen tegen haar? Ik deed het stomste wat je kunt doen: ik verzweeg het. Ik kon het niet meer aan. Telkens ik mijn lief zag kreeg ik dat verschrikkelijke gevoel dat ik alles moest opbiechten. De laatste dagen van die relatie hadden we constant ruzie. De druppel die de emmer deed overlopen, was toen ik een sms'je las dat ze naar haar beste vriendin had gestuurd. Er stond: "Ik denk dat hij me gaat bedriegen of me heeft bedrogen." Toen barstte ik in tranen uit. Ze vroeg me wat er was, ik zweeg. De week daarna had ik alles een beetje op een rijtje gezet, ik wist wat ik moest doen. Ik belde haar en biechtte alles op. Ik zei ook dat het beter was dat het gedaan was en dat ik haar niet verdiende. Ze dacht dat het haar fout was, maar het was de mijne. Ik hoop nog altijd dat ze me het vergeeft.

Carlo, 15 jaar