ZEG HET EERLIJK

Ik heb enkele keren gehad dat jongens het aanvroegen, maar zij bedoelden het enkel als grap en zeiden bij vrienden dat ik loog. Daardoor heb ik twee jaar elke liefde geweigerd. Het kwetste mij diep. In het tweede middelbaar had ik een fantastische jongen naast me in de klas, hij had humor, charmes, kortom hij werd mijn beste vriend. Twee maanden later kreeg ik gevoelens voor hem. Ik liet het absoluut niet blijken, want ik was bang voor dezelfde pijn als twee jaar geleden en ik was ook bang om afgewezen te worden. Hij keek vaak naar mij en soms kreeg ik wel vlinders in mijn buik, soms dacht ik dat hij ook op mij was. Hij had een lief en na een paar maanden maakte hij het uit. Het was de foute voor hem. Ik besloot mij erover te zetten. En het hem te zeggen dat ik op hem was. Hij had een soort van computer waardoor je offlineberichten niet kon lezen. Als hij mijn liefdesverklaring zou lezen fijn, langs de andere kant, als beste vriend moest hij het weten. Dus schreef ik naar hem.
Ik was blij dat hij het niet kon lezen toen ik plots er achterkwam dat hij drie computers had, waarmee hij dus makkelijk bij één van die computers zijn offlineberichten kon lezen in zijn berichtgeschiedenis. Hij sprak me aan en wou erover beginnen maar ik onderbrak hem en zei dat ik niet meer op hem was. Dat was een grote leugen, gewoon om hem niet te verliezen. Zo gingen we verder, hij kreeg weer een lief en maakte het na een maand weer uit.
Toen bekende hij mij dat hij op die dag dat hij mij wou aanspreken ook op mij was. Ik schaamde me dood. Ik was nog steeds verliefd op hem. Toen kreeg hij een lief dat ver van hem woonde. Hij vond het geen zin hebben als je haar zo weinig zag dus zei hij dat hij het wilde weten: of ik nog steeds op hem was of niet. Nu ik was op hem en zei het hem eerlijk. Daarna hebben we gekust. Van het een kwam het ander.
Zo weet je maar dat je het best vraagt en niet bang moet zijn om afgewezen te worden.
Er is altijd hoop!

Manon, 14 jaar