WAT IS VROUWENBESNIJDENIS?

De leeftijd waarop de besnijdenis uitgevoerd wordt, varieert naar gelang van de geografische regio en kan plaatsvinden een paar dagen na de geboorte, in de kindertijd, in de puberteit of zelfs bij volwassen vrouwen. Er bestaan verschillende gradaties in vrouwenbesnijdenis:

• wegsnijden van de voorhuid (al dan niet met geheel of gedeeltelijk verwijderen) van de clitoris;
  
  
• wegsnijden van de clitoris met gedeeltelijk of volledig verwijderen van de kleine schaamlippen;
  
  
• gedeeltelijk of volledig wegsnijden van de externe genitaliën en het samen naaien/versmallen van de vaginale opening ('infibulatie', ook soms 'faraonische besnijdenis' genoemd).
  
  
• andere handelingen, zoals het aanprikken, doorprikken of doorsnijden, uitrekken of verbranden van de clitoris, het afschrapen van het weefsel rond de vaginale opening, het insnijden van de vagina, het inbrengen van bijtende stoffen of kruiden in de vagina om bloeding te veroorzaken en de vaginale opening te verstrakken.


De gevolgen voor de gezondheid van de vrouw, op korte en lange termijn, hangen af van de soort besnijdenis. Onmiddellijk na de uitvoering kunnen onder meer infecties, bloedingen en zweren optreden van de behandelde delen. In het ergste geval leidt dit tot de dood. Op lange termijn treden onder meer urinaire incontinentie op, cysten, abcessen, vorming van littekenweefsel, pijn tijdens het vrijen, problemen bij de bevalling,... Ook op psychologisch vlak kan de besnijdenis voor de vrouw zeer traumatiserend zijn en op lange termijn aanleiding geven tot onder meer angstaanvallen en depressies.