Mijn vriend en ik zijn al 1,5 jaar samen. Meestal gaat het supergoed. Maar af en toe, loopt het helemaal uit de hand.

Mijn vriend en ik hebben een goede relatie vind ik en wanneer we ruzie hebben, gaat het vaak over iets absurds. Iets wat we gemakkelijk en op een volwassen manier zouden kunnen uitpraten. Ik probeer een ruzie altijd rustig aan te pakken, maar mijn vriend is veel te koppig en wordt heel snel boos. Hij kan heel impulsief reageren en er zijn al enkele situaties geweest waarin hij begon te schelden en me te duwen. De laatste keer nam hij mijn arm vast en draaide deze achter mijn rug. Het deed vreselijk pijn. Maar vooral, ik verschrok er zo van, dat hij daartoe in staat was...

Nu leef ik met de onrust dat het nog eens zo ver zal komen. Elke keer als een ruzie dreigt te ontstaan, geef ik hem snel gelijk en neem ik alle schuld op mij. Op deze manier probeer ik mezelf te beschermen. Ik geef hem zo geen reden meer om agressief te worden. Dit is de gemakkelijke oplossing, maar gelukkig word ik er niet van. Langzaamaan begin ik me steeds minderwaardiger te voelen… Ik heb nochtans ook recht op mijn eigen mening?

Mijn zus is de enige die hier van af weet, het is niet iets dat je zomaar tegen iedereen vertelt. Zij zegt dat ik de relatie onmiddellijk moet stopzetten. Maar niemand is zonder fouten, en ik hoop dat mijn vriend ook van zijn kant zal leren om zich in te houden. Bovendien, mijn ouders zien in hem de ideale schoonzoon en ik kan simpelweg niet zonder hem. Dus houd ik vol...

Christel, 30 jaar

Geschreven door Tine Oyen