Mijn eerste keer was niet zoals in de film, eerder het tegenovergestelde…Eric en ik waren nog niet zo heel lang bij elkaar, misschien twee maanden. 

Als ik heel eerlijk ben: ik was ook niet erg verliefd. Hij was wel lief en hij zag er leuk uit. Maar ik was ook vijftien en vond het wel weleens tijd worden voor ‘het grote moment’. Dat klinkt al niet echt romantisch, hè? 

We hadden afgesproken om ‘het’ op de donderdag in de herfstvakantie te doen. Mijn ouders en allebei mijn broers zouden de hele dag weg zijn, dus bij mij thuis kon het. Eric zou de condooms halen en daar ging het al mis: hij durfde ze toch niet te kopen. Ik heb er stiekem maar een paar bij mijn broer van de kamer gepakt. 

Na een paar pintjes (die eigenlijk ook van mijn broer waren, sorry Paul!), waren we een soort van in de stemming en gingen we naar mijn kamer. Beetje kussen, beetje voelen… Tot  ik mijn kat Joris vanaf mijn bureau vies naar ons zag kijken. Moodkiller nummer 1: een kat die je vies aankijkt terwijl je bezig bent. Na Joris te hebben weggejaagd, gingen we weer verder met een beetje kussen en voelen, en uiteindelijk gingen we er maar voor. 

Het deed PIJN! Het deed echt vreselijk veel pijn. Eric… ja,  kwam er niet in. Het lukte gewoon niet, ik verkrampte volledig. We hebben vier pogingen gedaan voordat hij er eindelijk in kon en toen was hij na twee minuten klaar. Dat was het dan. Het --moment.

Achteraf gezien had ik beter wat langer gewacht en het ook niet met Eric gedaan. Een week later was het uit tussen ons en het heeft nog lang geduurd voordat ik weer seks durfde te hebben. De pijn was echt te erg. Dat is nu gelukkig wel voorbij met mijn huidige lief maar die eerste keer… Het blijft een beetje jammer. 

Lieve, 17 jaar