Gisteren is er iets gebeurd en ik voel me er nog steeds…vies over. Ik help mijn buurmeisje van zestien wel vaker met haar computer. 

Allez ja, zij heeft één of ander oud ding, ik ben wel handig daarmee, en zoveel moeite is het niet. Ze had me gevraagd om even naar haar computer te kijken want iets werkte niet meer. 

Toen ik binnenkwam, was er al iets anders, allez ja... Ze begroette me wel heel enthousiast en ze zag er ook uitdagender uit dan normaal. Laag uitgesneden truitje, strakke jeans, zwaarder opgemaakt… Ik dacht er niet echt over na, misschien dat ze later nog uitging of zo. 

Toen ik achter haar computer zat, werd het pas echt raar. Ze kwam naast me zitten, wat ze normaal niet doet, en begon mijn haar en rug te strelen. Ik durfde er niet echt iets van te zeggen want het was nog vrij onschuldig. Ik weet niet meer goed wat er daarna allemaal gebeurde en wat ze allemaal zei, maar ineens zat ze ook over mijn kruis te strelen en probeerde ze de knopen van m’n broek los te krijgen. Ik ben haastig opgestaan en heb iets gezegd van dat ik het probleem niet kon vinden en dat ik snel weg moest. 
 
Ik twijfel nu heel erg aan mezelf. Ik voelde me ongemakkelijk en ik wilde het niet, maar ik werd wel stijf. Ik heb het ook aan niemand verteld, mijn maten zouden me uitlachen. Ik ben toch een man, mannen hebben altijd zin, en zij is gewoon een meid die graag wil? 

Daan, 18 jaar

Geschreven door Simone van der Linden