Voor het eerst heb ik een flirt, nee had ik een flirt beter. Een halfjaar geleden ontmoette ik Wolf, een onvoorstelbaar hete jongen.

Beiden hadden we nog maar net een lange relatie achter de rug. Hoewel er onmiddellijk een zekere spanning in de lucht hing, was het te vroeg om een nieuwe relatie te starten. Een rebound wilden we namelijk vermijden.

Hij stelde me voor om ‘friends with benefits’ te worden, als in ‘no strings attached’ en ik dacht waarom niet. De seks was fantastisch! Na een tijdje voelde het eerder aan als een echte relatie dan als een gewone vriendschap. In het begin was dit prettig, enkel het goede aan een relatie hou je over. Ik was echter fout. Je kan en mag je namelijk niet helemaal geven. Je moet je in zekere zin inhouden want je mag niet verliefd worden. Het werd best wel intens, dagelijkse telefoongesprekjes hielpen niet. Het leek me beter om even afstand te houden, het contact verzwakte gedurende drie weken.

Op kerstavond belde hij mij, om me een zalige kerst toe te wensen natuurlijk. Hij voegde er trouwens ook aan toe dat hij net een vriendin had. Wat? Zo snel. Ok, ik ben niet naïef, we hadden geen relatie. Van mij mocht hij zelfs tegelijkertijd andere flirts hebben, ook al wist ik dat hij dat nooit zou doen. Maar een relatie en zo snel?

“Goed he” zei hij aan de telefoon. Moet ik hier nu echt vrolijk op antwoorden? Ja, echt wel het beste geschenk ooit. Dat ‘Oh denneboom’- gejank over de telefoon helpt heus niet. Leuk is iets anders. Wat een domper, mijn hele kerst verpest.

Waarom tilde ik er zo zwaar aan? Misschien was ik wel stiekem verliefd aan het worden. Hij duidelijk niet, betekende ik eigenlijk wel iets? Ik ben duidelijk veel te emotioneel voor flirts. Never again, hoewel de seks echt wel goed was.

Lien, 21 jaar

Geschreven door Rose Buhari