Mijn huisgenote zei me onlangs: jij bent écht een soa-foob! Het was weer zover. Ik had een tijdje geleden een vriendje gehad en kreeg plots de kriebels: Wat als ik een soa heb?

We zijn nu wel altijd veilig geweest, maar hoe veilig is veilig? Ik werd ’s nachts wakker alsof ik uit een nachtmerrie schoot. Toch maar testen. Zodra het een deftig uur was, belde ik de dokter voor een afspraak. Ok, meteen na de les. Ik ga het zo meteen weten. In de wachtkamer begon ik te denken aan alle vragen die ze me zou stellen. Hoeveel partners? Altijd met een condoom? Oraal? Anaal? Toen ik eenmaal binnen was en mijn verhaal had gedaan, keek mijn dokter me een beetje vreemd aan. Ze vroeg me waarom ik dacht dat ik een soa had.

Wanneer ik er bij stil stond, kon ik niet meteen een antwoord geven. Ik wist eigenlijk niet waarom, ik had gewoon schrik. Na me meermaals proberen gerust te stellen, heeft ze dan toch bloed getrokken. Na een paar dagen had ik mijn resultaat: alles prima. Phew! Het duurde niet lang voordat ik terug was. Ik had een bultje op mijn schaamlip, dit was toch geen herpes??! Nee. Een ingegroeide haar, zei de dokter. En dat ik moest stoppen met mijzelf steeds zo op te fokken. Ik kan er niets aan doen, je hoort zo veel verhalen! Trouwens, er bestaat toch niet zoiets als té voorzichtig? Of wel?

Elke, 24 jaar

Geschreven door Anoukh van de Wiel