Ik ben een jaar geleden gestart met medicatie. Eerst waren dat 5 pillen: 3 ’s morgens en 2 ’s avonds. Daarna ben ik overgeschakeld op 2 pillen ’s morgens en 1 pil ’s avonds en nu neem ik 3 pillen ’s morgens en ’s avonds niks.

In het begin was dat wel zwaar. 2 keer per dag medicatie nemen, dat was best wennen.

Het zal altijd moeilijk blijven, maar die veiligheid ervaar ik toch als iets positiefs

Aan de andere kant gaf het mij ook een gevoel van veiligheid. Mijn virale lading swingde de pan uit toen ik begon. Door de medicatie voelde ik me weer veilig. Niet alleen voor mezelf, ook naar anderen toe, want door die medicatie ben ik niet zo besmettelijk meer. Het zal altijd moeilijk blijven, maar die veiligheid ervaar ik toch als iets positiefs. Het is een positieve veiligheid.

De eerste weken verliepen oké. Daarna heb ik last gehad van buikloop en depressieve buien, maar al bij al was het minder zwaar dan ik had verwacht. Maar ja, ik was ook voorbereid natuurlijk, na tweeënhalf jaar positief te zijn. Ik had de diagnose al verwerkt en aanvaard. Dat is wel nodig denk ik, voor je met medicatie kan starten. 

De medicatie geeft structuur aan mijn leven

Ik ben nog maar een jaar bezig natuurlijk, maar de therapietrouw loopt goed. Ik heb een reminder ingeschakeld in mijn gsm en computer. Ik heb ook altijd medicatie voor drie dagen in mijn tas zitten. Als ik dan uitga of wegga en toevallig ergens blijf slapen of zo, dan heb ik mijn pillen toch altijd bij me.

Op een jaar tijd heb ik mijn pillen nog maar 2 keer vergeten nemen. Dat valt dus mee. Het gebeurt wel eens dat ik ze te laat inneem, maar over het algemeen heb ik er weinig problemen mee. Het steekt me ook niet tegen of zo, behalve dat ik wekelijks die pillendoos moet bijvullen en na een nachtje stappen om 9 uur uit mijn bed moet voor mijn medicatie. Maar die medicatie heeft ook voordelen, hoor. Het heeft meer structuur gegeven aan mijn leven. Nu moet ik zorgen dat ik elke dag op tijd wakker ben (lacht).