Ik ben zoals ik ben

Sven, 29 jaar - Sinds een tweetal jaar ga ik veel uit. Ik geniet ervan. Ik doe het niet omdat ik het moeilijk heb gehad en er nu alles probeer uit te halen. Vorige week ben in naar La Demence geweest enkel en alleen omdat ik ervan geniet om te dansen en te zweten.

En als iemand mij zegt dat ik er goed uitzie, dan kan ik dat eindelijk accepteren. Gewoon omdat ik mezelf accepteer. Ik ben zoals ik ben. Ik heb meegemaakt wat ik heb meegemaakt. En in mijn achterhoofd hou ik voor dat ik er wel kom.

Het was de eerste keer in mijn leven dat ik zo een wisselwerking had met iemand

In het begin had ik enkele korte relaties van een paar weken of maanden. Daarna had ik een relatie van anderhalf jaar. Hij had wel gevoelens voor mij, maar voor mij brak een turbulente periode in m’n leven aan…

Ik was 24 en kreeg van m’n arts te horen dat ik een hersentumor had. Dat veranderde de manier waarop ik naar de dingen keek. Ik koppelde mijn emoties los en nam afstand. Ik durfde niemand om hulp vragen. Ook aan hem niet, terwijl hij er wél was voor mij…

Thuis had ik geleerd dat hulp vragen een teken van zwakte was. Ik had niet genoeg ballen aan mijn lijf om hem te zeggen dat onze relatie in de staat dat ik toen was, niet ging lukken. De relatie heeft zo een tijdje aangemodderd en toen is het gedaan geraakt.

Nadien was ik samen met iemand anders. Tijdens die relatie leerden we veel van mekaar. We botsten steeds op de muren die zowel hij als ik rondom ons hadden gebouwd. We moesten hiermee aan de slag. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik zo een wisselwerking had met iemand. Het bracht me veel bij.

Op seksueel vlak was de aantrekkingskracht er niet, maar mentaal was het alsof hij m’n broer was. Uiteindelijk is het een vriendschapsrelatie geworden. Hij is nu één van mijn beste vrienden.

Portretfoto van Sven
Ik sta open voor een nieuwe relatie

Nu ben ik single, maar ik sta open voor een nieuwe relatie. Ik ben niet voor het soort open relaties waarin een principe van ‘Don’t ask, don’t tell’ wordt gehanteerd, waarbij je niet praat over de seks die je met anderen hebt. Ik wil voor een relatie gaan waar we mekaar iets kunnen geven wat iemand anders niet kan geven. Als ik zo iemand tegenkom, en ik ben ervan overtuigd dat hij bestaat, dan teken ik daar meteen voor. 

Als hij seks heeft met anderen, is dat oké. Ik ben niet echt een jaloers persoon. Ik weet ondertussen wat ik te bieden heb. Iedereen heeft goede en minder goede kanten. Ik weet wie ik ben. Als mijn partner een open relatie wil, is dat goed voor mij.

Ik ben niet vies van seks

Veel kan voor mij. Ik ben niet vies van seks. Ik heb al deelgenomen aan seksparty’s waar je met 20 man op een avond seks kan hebben.

Het belangrijkste is dat je nooit iets doet wat je zelf niet graag wil doen. Daar gaat het over. Weet waaraan je begint.

Verantwoord druggebruik, dat klinkt als de grootste paradox ter wereld

Als je drugs wilt gebruiken, vind ik dat je moet weten wat een middel met je doet, welke de effecten zijn. Je moet de risico’s inschatten. Ik informeer me over drugs via het internet. We leven in een maatschappij waar alle informatie zo gemakkelijk beschikbaar is, waarom hier dan geen gebruik van maken? Er zijn ook sites waar je anoniem informatie kan opvragen.

Ik heb wel wat ervaring met druggebruik. Soms zie ik op een feestje kerels die veel te veel gepakt hebben. Voor mezelf laat ik dat niet toe. Ik weet waar mijn grenzen liggen. Soms ga ik er een beetje over. Maar je kan er ook volledig overgaan en alles aan je laars lappen.

Ik vind het belangrijk dat je open bent met de mensen waar je bij bent wanneer je gebruikt. Zo weten ze wat je hebt gepakt. Zo weten ze wat te doen als er iets misloopt.

Portretfoto van Sven
Ik neem geen drugs om aan de wereld te ontsnappen. Als je dat doet, ben je verkeerd bezig.

Als ik kerels zie die door gebruik in de problemen zitten ga ik hen helpen. Zo hielp ik eens iemand de trap afgaan omdat al zijn spieren door de GHB aan het samentrekken waren. Iedereen liep maar voorbij. Ik had ook wel door dat hij teveel genomen had, maar dat wil toch niet zeggen dat je hem niet moet helpen. Wat je zelf geeft, krijg je ook terug. Ik zou graag hebben dat iemand mij helpt moest dit mij voorvallen.

Ik weet niet of ik jarenlang zou kunnen trouw zijn

Als er bij een losse date een zekere chemie is tijdens de seks, en we vinden met z’n tweeën dat het voor herhaling vatbaar is, dan wordt zo iemand een seksbuddy. Ik heb er momenteel vijf. Sommige van m’n seksbuddy’s hebben een vaste relatie. Ik vind dat geen belemmering.

We leven met een verouderd beeld over relaties: een partner vinden en dat voor de rest van je leven. Ik denk niet dat dit nog strookt met wat er leeft in de maatschappij. Het is ook de aard van het beestje…

Ik weet niet of ik jarenlang zou kunnen trouw zijn. We zullen dat wel zien. Als het ooit gebeurt, dan gebeurt dat. Voor mij hoeft het echter niet. Ik verwacht dat niet van een ander.

Je eigen leven verdient je eigen respect

Ik ben op het punt gekomen dat mijn gezondheid mij heel veel waard is. Ik hou mijn gezondheid altijd in het achterhoofd. Ik heb dat lang niet gedaan. Nu wel. Zot doen en living on the edge is fun, maar je bent met je eigen leven bezig. Je eigen leven verdient je eigen respect.

Hiv hebben is niet het einde van de wereld

Als ik met een kerel wil seksen, vraag ik hem op de man af of hij positief is. Ik vind dat iets als vragen naar een schoenmaat. Ik vind dat dat zo zou moeten zijn. Voor mij is dat zo. Hiv hebben is niet het einde van de wereld.

Ze keurt het niet goed, maar we kunnen erover praten

Ik laat me regelmatig testen bij mijn huisarts. De band met haar is oké. Mijn arts weet dat ik af en toe chems gebruik en dat ik soms naar seksfeestjes ga.

Toen ik het haar voor het eerst vertelde, verschoot ze wel. Ze keurt het niet goed, maar we kunnen erover praten.

Ik maak mijn eigen keuzes

Ik vind het belangrijk dat ik altijd mezelf kan zijn. Er is zoveel druk die de maatschappij je oplegt. Mensen hebben zoveel verwachtingen…

Uiteindelijk heb ik mijn eigen verhaal. Daar maak ik mijn eigen keuzes in. Ik bewandel mijn eigen pad.

Ik was 17 en voelde me heel verloren

Ik ben afkomstig van de boerenbuiten. Ik woonde in een gehucht en heb het er nooit kunnen vinden. Met mijn vader heb ik nooit een goede band gehad. Toen ik uit de kast kwam, werd onze band nog slechter. Ik ben toen thuis buitengegooid. De keuze om naar Antwerpen te verhuizen was snel gemaakt.

Ik was 17 en voelde me heel verloren. Financiële steun kwam er van thuis uit niet. Ik kon het aan dankzij mijn studentenjob bij een bakkerij. Ik deed wat ik moest doen om te overleven. Ik ging werken om mijn studie te betalen.

Ik kwam weinig buiten. Er waren wel vrienden waar ik af en toe eens mee uitging, maar het bleef daartoe beperkt. Ik worstelde met veel issues en was kwaad.

Ik was toen ook heel dik. Ik woog op m’n 16de zo’n 150 kilo en had totaal geen zelfvertrouwen. Door een maagverkleining verloor ik tientallen kilo’s. Lichamelijk word je een nieuwe persoon, maar m’n hoofd wou niet mee. Het was een periode in mijn leven dat er veel op mij afkwam.

Als kind werd ik gepest

Als kind werd ik gepest. Voornamelijk omdat ik dik was. Dat legde een druk op me waar ik niet mee om kon. Het is de reden waarom ik een maagverkleining heb laten doen. Er zijn mensen die evenveel wegen als ik vroeger en hier goed mee omgaan. Zij voelen zich goed in hun vel. Ik heb daar veel respect voor.

Je bent wie je bent

Ik heb het altijd oké gevonden dat ik homo ben. Het is zoals het is. Een tijd geleden ging ik naar een feestje in het Roze Huis in Hasselt. Iemand van het café ernaast waar ik mee aan de praat geraakte toen ik buiten een sigaret rookte, vroeg me waarom ik homo ben. Ik heb toen de vraag teruggespeeld en hem gevraagd waarom hij hetero is. Je bent wie je bent.

Portretfoto van Sven
Door het weinige zelfvertrouwen dat ik had, maakte ik niet zo makkelijk contact

Mijn eerste stappen in de gay scene waren niet gemakkelijk. Ik ging uit en kende wel enkele homo’s, maar door het weinige zelfvertrouwen dat ik had, maakte ik niet zo makkelijk contact.

Ik was niet gelukkig met mezelf en dat straalde ik uit. Ik legde de lat voor mezelf zo hoog, ik wou er perfect uitzien, obsessief gewoon...

Ik leerde op bepaalde situaties anders te reageren

Ik leefde om andere mensen tevreden te stellen en wou voor iedereen goed doen. Ik vergat zelf te leven en had veel moeite om mezelf of de dingen die ik deed als goed te bekijken. Ik was heel perfectionistisch, tot het randje van het obsessieve. Vaak was ik kwaad op alles en iedereen. Dat kostte veel energie, tijd en moeite. Uiteindelijk leidde die boosheid tot niets. Je moet verder.

Door de jaren heen heb ik er met een aantal mensen over gepraat. Ook met psychologen en psychiaters. Dat heeft mij meer inzicht in mijzelf doen krijgen. Ik leerde op bepaalde situaties anders te reageren.

Nu ben ik 28 jaar. Sinds kort sijpelt het tot me door dat ik het heb klaargespeeld. Eindelijk kan ik een compliment aanvaarden. Met ouder te worden neem ik meer vrede met de dingen.

Ik ben geleidelijk beginnen inzien dat schaamte voor niets nodig is

Mijn huisarts had me voorgesteld om naar de psycholoog te gaan. Ik ging daarmee akkoord, ondanks het feit dat ik me ervoor schaamde. Ik heb die gevoelens lang opgekropt. Door er met een psycholoog over te praten, en door er zelf veel over na te denken, ben ik geleidelijk beginnen inzien dat schaamte voor niets nodig is.

De laatste jaren heb ik veel mensen leren kennen waar ik veel aan heb. Ze staan dichter bij mij dan mijn eigen familie. Ik voel me door hen geaccepteerd.