Soms is het zo moeilijk om te weten of je al dan niet verliefd bent. 

Tot voor kort ging ik altijd achter de meisjes aan die ik het knapst vond. Ik was er dan altijd superverliefd op, maar om één of andere reden had ik er dan ook altijd snel genoeg van. Na een maand of zo was ’t meestal wel gedaan. 

Een paar maanden geleden kwam ik via een maat kwam te weten dat Ilona verliefd was op mij. Hoe hij dat precies te weten was gekomen staat me niet meer zo helder voor de geest. Ik herinner me alleen nog dat ik niet meteen superenthousiast was. Niet dat ik haar vervelend of lelijk vond, maar het was gewoon nog nooit in me opgekomen om met haar iets te beginnen. Ze sprong er voor mij nu niet echt uit.

Na veel omwegen zijn we op een fuif uiteindelijk toch eens aan het kussen geraakt. Sindsdien zijn we samen en eigenlijk gaat het heel goed nu, ook al lijkt het voor mij soms alsof we niet op de ‘juiste’ manier begonnen zijn. Ik twijfel eraan of er wel een ‘goede’ manier is om een relatie te beginnen, of dat verliefdheid altijd zoiets simpels is als vlinders in de buik. Ik denk wel dat ik nu op haar verliefd ben, maar het is anders dan bij de andere meisjes waar ik mee samen ben geweest. Misschien is dat maar goed ook?

Sam, 20 jaar

Geschreven door Thalia Gerarts