Rond mijn zestiende ontdekte ik de wondere wereld van beautyblogs en sinds die tijd ben ik compleet verliefd op alles wat met make-up en schoonheidsproducten te maken heeft.

Het mag misschien wat oppervlakkig klinken, maar ik word oprecht gelukkig van een nieuwe blush of een lekker ruikende scrub. Dat betekent natuurlijk dat ik het heerlijk vind om lang onder de douche te staan en mezelf van top tot teen te verzorgen. Maar, en dit is een grote maar, er is één onderdeel van het hele schoonheidsritueel dat ik verafschuw: ik haat, echt háát scheren.

Er is in mijn ogen niets vervelender dan haar verwijderen. Benen, oksels, down there, het is allemaal even saai en tijdrovend. Daarom doe ik het vaak ook niet. Ik heb er helemaal geen moeite mee om met harige benen en oksels op stap te gaan.

Jammer genoeg zijn vele anderen het niet met mij eens. Ik krijg enorm veel negatieve reacties op mijn behaarde lichaam. Zowel mijn beste vriendin, als mijn moeder en zelfs wildvreemden vinden het nodig om commentaar te geven. Wanneer ik vraag waarom ze zo slecht reageren op lichaamshaar, krijg ik vaak ‘Dat ziet er toch niet uit!’ of ‘Dat is helemaal niet hygiënisch!’ als antwoord. Dat maakt mij erg kwaad. Ik vind namelijk dat ik er heel goed uitzie en hygiëne is voor mij al zeker geen probleem. Ik ben perfect proper en een beetje haar verandert dat helemaal niet!

Hetgeen mij het meest stoort aan deze hele situatie is dat er van mannen niet verwacht wordt dat ze al hun lichaamshaar verwijderen. Ineens zijn harige oksels niet onhygiënisch meer. Veel vrouwen vinden een harige man zelfs aantrekkelijker! Wel, ik vind al dat gedoe rond haar maar belachelijk. Daarom heb ik besloten dat het mij niet kan schelen wat andere mensen denken, ik laat gewoon mijn haartjes staan.

Flore, 19 jaar

Geschreven door Ann Dehoucke