Hoe vertel je je vrienden dat ze moeten stoppen met je vriendin lastig te vallen?

Ik ben in september op kot gegaan en ik kwam meteen heel goed overeen met iedereen op mijn gang. We zitten op de peda, en ze proberen de eerstejaars zoveel mogelijk bij elkaar te zetten, wat in ons geval aardig is gelukt. Samen zijn we het studentenleven en de fakbars gaan verkennen. We zijn samen gedoopt, dragen elkaar naar huis als we pottoe zijn en gaan af en toe samen naar de les.
Zoals het een goede vriendengroep ook betaamt, horen we elkaar meteen uit bij het eerste spoor van een amoureuze nieuwigheid.

In het begin van het jaar deed ik om ter hardst mee maar nu ik vrij serieus ben met Nele, vind ik het de laatste tijd wat te ver gaan. 
In het begin was het nog grappig, de plaagstootjes, het ge'oehoehoeeeeeeee' als ze op kot langskwam, de vette knipogen achter haar rug als ze weer wegging. De laatste tijd voelt Nele zich echter niet meer op haar gemak op mijn kot, en da's niet oké.

Ze vertelde hoe Tom deed of hij zich aan het aftrekken was toen ze even naar de WC ging. Jonas en Ali konden het dan weer niet laten om 'meer' en 'harder Hans, harder' te roepen toen ze haar kruisten in de bib.

Toen ik er de eerste keer wat van zei, zeiden ze dat het maar een grapje was, en dat ze zich niet zo moest aanstellen. Maar ze zouden ermee ophouden 'om die preutse treute tevreden te houden'. Nu gaan ze dus op in het andere uiterste: ze zingen luidkeels 'hallelujah', of roepen 'wie niet waagt, blijft maagd!' en 'tante nonneke' in haar gezicht.

Nele ís nog maagd en voelt zich ontzettend slecht nu. Ik ga vanavond met ze praten, en als er niets verandert, ga ik na de examens op zoek naar een nieuw kot. Nele is me meer waard dan dat.

Filip, 19 jaar

Geschreven door Geertje De Backer