Deze zomer ben ik met mijn ouders en broertje naar een resort in Kroatië geweest. 

Enkele kamers verder zat een mooie jongen met zijn vrienden. Ik heb hem enkele keren in de bar gezien toen wij terugkwamen van een avondwandeling. Op de voorlaatste dag ben ik stiekem gaan pingpongen met mijn broer. De tafel stond niet ver van de bar, dus kon ik mijn vlam ongestoord aanschouwen.

Mijn plan was om goed naar zijn gesprek met zijn vrienden te luisteren. Zo kon ik zijn naam te weten komen. Dan zou ik hem de laatste dag kunnen aanspreken en vragen of hij met mij naar de afscheidsfuif wou gaan. Jammer genoeg kwam hij die avond alleen opdagen en was hij snel weer weg. 

Ik kon mezelf wel voor de kop slaan dat ik het niet eerder geprobeerd had!  Uiteindelijk ben ik toch naar de afscheidsfuif geweest in de hoop hem daar tegen te komen, tevergeefs. Eenmaal thuis heb ik hem gevonden op Facebook via de evenementenpagina van de fuif. Echt behoefte om contact te zoeken heb ik wel niet meer. Misschien zie je tijdens de vakantie écht wel alles rooskleuriger?

Anke, 17 jaar

Geschreven door Jonas Faes