Toen ik 15 was, had ik mijn eerste vriendje. Hij was de ware. Met hem zou ik trouwen en oud worden. Toen ik 16 was, maakte hij het gedaan.

Kapot van verdriet was ik. Met hem had ik tenslotte alles gedeeld. Mijn eerste date, eerste kus, eerste keer seks, … Nooit nog zou ik met iemand anders hetzelfde meemaken. En om die gedachte te onderdrukken, zocht ik troost. Niet bij vrienden of familie, maar bij andere jongens.

Enkele weken na de breuk was ik aan zee met mijn broer, mijn neef en een vriend van mijn neef. Correctie, een knappe vriend van mijn neef. Na een feestje genoten we met z'n allen na op het strand. Noa, die knappe vriend, kuste me heel plots in mijn nek en daarna voelde ik zijn hand onder mij T-shirt glijden. Voor ik het goed en wel besefte, lagen we achter enkele strandstoelen de kleren van mekaars lijf te scheuren. We hadden beide geen condoom, maar in the heat of the moment maakt dat niet uit, toch?

Hij kwam na 1 minuut klaar en daar lagen we dan. Was dit nu het principe van een one-nightstand? Meteen vulde mijn hele lijf zich met spijtgevoelens. We gebruikten geen condoom... Wat als Noa 1 of andere soa had? Wat als mijn neef te weten kwam wat er gebeurd was? Of nog erger, mijn ouders? Ik was tenslotte net 16...

Gelukkig hield ik er niets aan over, maar ik heb er toen wel iets uit geleerd. Een gebroken hart herstel je niet door jezelf bloot te geven aan andere jongens. Integendeel.

Elise, 21 jaar

Geschreven door Laura Jacobs