Zeg nooit nooit, maar dit wil ik NOOIT meer...

Vorige week was Jelle alleen thuis. Ondertussen zijn we al zes maanden samen en wisten we allebei dat HET zou gebeuren, die eerste keer seks. Ik was wat onzeker toen ik aanbelde, maar toen Jelle de deur opendeed met een enorme grijns op zijn gezicht en me een lange kus gaf, was ik meteen op mijn gemak.

Hij nam me mee naar zijn kamer en liet zien dat hij er werk van gemaakt had. Rozenblaadjes, kaarsjes en romantische muziek. Hij was zo lief, vroeg telkens of alles oké was en gaf me overal kusjes.

Maar toen vertelde hij dat hij geen condooms had gevonden. "Ik moest me geen zorgen maken" zei hij, "hij zou wel op tijd stoppen." Toch voelde ik me een beetje ongerust. Ik heb echt pijn gehad toen hij bij me binnen kwam. Het brandde! Ik heb het uitgeschreeuwd van de pijn, maar het enige wat hij zei was dat ik gewoon wat natter moest worden en dat zoiets normaal was bij de eerste keer.

Toen hij zag dat ik aan het wenen was, is hij onmiddellijk gestopt en heeft hij wat excuses gemompeld. Ik heb meteen mijn kleren genomen en ben naar huis vertrokken. Jelle heeft nog een paar keer gebeld, maar ik wil hem even niet meer zien.

Als alle seks zo pijnlijk en oncomfortabel is, snap ik echt niet dat iedereen er zo door geobsedeerd is.

Sharon, 15 jaar

Geschreven door Geertje De Backer