Daar stond ik dan. Geladen met een doos chocolade hartjes en een tiental rode rozen. 

Ik kon dit niet zomaar laten gebeuren, ik moest iets doen.

Vijf dagen geleden had ik ruzie met een vriend van me. Ik ben dan niet echt te genieten. Ik weet dat het fout is, maar mijn vriendin is hier steeds de dupe van. Ik ben nors en mijn antwoorden op haar vragen zijn te kort en te bondig voor haar. Leer eens los te laten man, zegt ze steeds, maar nu was de maat vol. Ze vertelde me dat ik me moest herpakken want het was dat…of ze maakte het uit.

Dus daar stond ik dan. Te wachten aan het station. Geladen met mijn wapens, om haar terug voor mij te winnen. Voor iemand anders het deed.

Jonathan, 19 jaar

Geschreven door Kristof Verhassel