Hoe belangrijk het is om de juiste informatie te krijgen... 

Ik heb heel wat vriendinnen die er niet zo happig op zijn om openlijk over seks te praten. Maar eentje wel. Met haar praat ik over ons lichaam, jongens, bedervaringen, gênante momenten, enzovoort. 

Laatst waren we over onze honderden lichamelijke kwaaltjes aan het praten. Ineens vertelde mijn vriendin dat ze binnenkort opnieuw naar de gynaecoloog moest voor een uitstrijkje. "Weeral?" vroeg ik haar. Ik wist me te herinneren dat ze nog niet zo lang geleden ook voor een uitstrijkje was gegaan. Ze vertelde me dat ze zesmaandelijks op controle moet omdat de gynaecoloog bij haar HPV had opgespoord. HP- Huh? "Is dat een soa?" vroeg ik? 

Het was inderdaad een soa, en nog eentje die baarmoederhalskanker kan veroorzaken. Toen ik dit hoorde raakte ik meteen in paniek. KANKER!? Dit kon niet, toch niet bij mijn vriendin. Ook voor mezelf werd ik wat bang. Ik had nog nooit een uitstrijkje laten doen (ik was toen 24), dus misschien liep ik ook wel met deze soa rond zonder het zelf te weten. 

Gelukkig kalmeerde mijn vriendin me. Ze vertelde me dat HPV een virus is waarvan er heel veel variaties bestaan. Slechts enkele variaties ervan zijn van het gevaarlijke type. Een gevaarlijk type betekent dat dit virus de cellen in de baarmoederhals - dit is het tussenstuk tussen je baarmoeder en je vagina - kunnen veranderen zodat er kanker kan ontstaan. MAAR, vertelde ze erbij, de ontwikkeling tot kanker is eerder uitzonderlijk en het proces kan tot 13 jaar duren. Ook is de kans groot dat je lichaam het virus vanzelf afbreekt. Om de ontwikkeling van het virus goed op te volgen, wordt er daarom om de zes maanden een uitstrijkje genomen. En wanneer de gynaecoloog dan een verandering in de cellen van de baarmoederhals opspoort, zijn ze er zeker en vast op tijd bij om je te behandelen. Conclusie: geen reden tot paniek dus. 

Mijn vriendin verduidelijkte ook dat het virus seksueel overdraagbaar is, maar verder niet veel kwaaltjes met zich mee brengt. Enkel wratjes, maar dat is niet altijd zo. Verder kunnen jongens drager zijn maar ze hebben er zelf geen last van. Ze raadde me wel aan om vanaf 25 jaar naar de gynaecoloog te gaan voor een driejaarlijks uitstrijkje. 

Zo, dit uitgeklaard, werd ik weer wat rustiger en was ik een pak wijzer! 

Linde, 25 jaar 

Geschreven door Joeska Lievezoons