Nog voor ik geïnteresseerd was in meisjes werd het al snel duidelijk dat ik weinig te zeggen zou hebben over met wie ik uiteindelijk zou willen trouwen.

Ik heb enorm veel neven en nichten, en telkens als zij een vriend of vriendin hadden met wie ze een toekomst zagen dan moesten ze dit steeds eerst voorleggen aan mijn grootouders. Dit klinkt voor vele mensen raar en ondenkbaar maar voor mijn gezin is het nu eenmaal een vorm van respect en is het zeer belangrijk om de goedkeuring van mijn grootouders te hebben. Zij hebben immers voor onze bezittingen gezorgd en zonder hun waren wij hier nu ook niet. Ik dacht altijd dat het normaal was en dat mijn potentiële partners zeker zouden worden goedgekeurd. 

Helaas was dat de laatste 2 keer niet het geval, ik vind het best wel jammer maar ik accepteer het. Ik weet dat iedereen in mijn familie hetzelfde moet doorstaan. Toch ben ik nu echt heel erg verliefd op Sanne en hoop ik dat ik met haar wél mag trouwen, daarom heb ik besloten dat ik eerst nog een paar maanden ga wachten met haar voor te stellen en dat ik ze goed ga informeren over onze cultuur. Zodat ze zeker op de hoogte is van de consequenties als we geen toestemming krijgen van mijn grootouders. 

Aharon, 24 jaar

Geschreven door Sara Mae