Mijn eerste jaar unief zit er bijna op. Al bij al was het wel een goed jaar, ondanks de herexamens die me eind augustus te wachten staan.

Ik heb heel wat nieuwe mensen leren kennen en ervaringen opgedaan, tijdens de lessen en tijdens het uitgaan. Ik heb echt genoten van het typische studentenleven. Net als Lukas, mijn “high school sweetheart”. Twee maanden geleden hebben Lukas, en ik gevierd dat we twee jaar samen zijn. Het was een superromantische avond, hij had ons eerste afspraakje overgedaan en hij heeft me een mooi kettinkje cadeau gegeven. Ik was supergelukkig, maar heel de avond lang zat ik lichtjes met een wrang gevoel. Mijn geluk werd een beetje overschaduwd doordat ik verliefd ben geworden op mijn kotgenoot Jens. En ik heb geen flauw idee van waar die gevoelens plots vandaan kwamen.

Jens en ik zitten allebei in ons eerste jaar psychologie. We zitten vaak naast elkaar tijdens de lessen, en tijdens de examens hebben we heel vaak samen zitten te blokken. En doordat we dan nog eens op hetzelfde kot zitten, komen we elkaar dus echt keiveel tegen. We zijn eigenlijk heel goede vrienden geworden. Maar op een bepaald moment werd die vriendschap voor mij iets meer, en heb ik verliefde gevoelens voor hem gekregen. Volgens mij zijn die wederzijds, vanuit mijn ooghoeken zie ik hem af en toe eens kijken naar mij.

Tijdens een kotfeestje in april was ik een beetje tipsy en heb ik hem domweg gekust. Iets wat ik niet had moeten doen. Nu is de sfeer tussen ons een beetje raar, ook al hebben we erover gepraat en is het bij die ene kus gebleven. Toch weten we niet goed hoe we ons nu moeten gedragen tegenover elkaar, maar ook tegenover mijn vriendje. Ik zie Lukas nog altijd heel graag, maar elke keer we kussen moet ik terugdenken aan die kus met Jens.

Nu weet ik niet meer wat ik moet doen, opbiechten over mijn gevoelens en die kus of zwijgen en hopen dat die gevoelens overgaan?

Jolien, 18 jaar