Niet normaal die zenuwen. Ik heb de laatste tijd zo’n last van zenuwen, en kriebels in m’n buik. Echt niet meer normaal, ik ben precies een verliefde puber.

Wat ik eigenlijk ben, afgezien van het pubergedeelte.  Elke keer Bart en ik afspreken, ben ik zo zenuwachtig. Ik kijk altijd erg uit naar onze afspraakjes. De zenuwen die erbij komen zou je eigenlijk “blije zenuwen” kunnen noemen. Ze zijn zeker niet te vergelijken met examenstress of zo. Het zijn eerder verliefde kriebels.  

Ik heb Bart een paar maanden geleden leren kennen op een feestje. Ik had toen per ongeluk zijn pint omver gestoten doordat ik weer iets te wild was op de dansvloer. We zijn zo aan de praat geraakt. We hebben een paar keer afgesproken en niet lang daarna waren we een koppel.

In tegenstelling tot wat iedereen denkt en rotsvast van overtuigd is, hebben we nog geen seks gehad. We hebben wel al flink wat afgekust maar veel verder dan dat zijn we nog niet gegaan. Er is niets dat ons tegenhoudt, en eerlijk gezegd wil ik heel graag met hem naar bed. Maar door enkel te denken aan het feit dat we voor de eerste keer seks zullen hebben, vieren mijn zenuwen hoogtij. En ik heb het gevoel dat het een van deze dagen zal gebeuren. Vandaar die kriebels zeker?

En dit ondanks het feit dat ik helemaal geen maagd meer ben, mijn eerste keer is al een tijdje achter de rug. Maar toch voelt het precies zo aan. Ik weet nog goed dat ik ook net zo nerveus was. Door die zenuwen, en mijn soms spastisch gedrag had ik die arme jongen toen bijna een blauw oog geslagen. In feite kan je het nu ook wel de “eerste keer” noemen, de eerste keer met een nieuw lief. Gelukkig heb ik nu wat meer “ervaring” dan mijn allereerste bedavontuur, en zullen er hopelijk binnenkort geen ongelukken gebeuren.

Annelies, 22 jaar

Geschreven door Alizé Deschacht