Ze zeggen wel eens dat het leven een reis is of een leerschool. Wat ik mij dan afvraag: geldt dat dan ook voor verliefd zijn?

 Ik ben namelijk 16 en tot over mijn oren verliefd. Ik weet niet of ik nog veel te leren heb maar mijn ouders denken in ieder geval van wel. Ik ben nu al meer dan een jaar samen met een jongen die twee jaar ouder is. Het zit echt goed tussen ons en de wilde plannen die we maken krijgen steeds meer vorm. Volgend jaar gaat Tobias studeren in Antwerpen maar we willen elkaar niet missen. Ik overweeg om ook in Antwerpen naar school te gaan zodat we elkaar wat meer kunnen zien. Wanneer ik het jaar daarop afstudeer kunnen we samen gaan wonen. Voor ons is alles in kannen en kruiken maar mijn ouders willen er niets van weten. “Sandrine je bent nog véél te jong om zo’n beslissingen te nemen. Wat je nu voelt is een tienerverliefdheid, wat als het plots gedaan is?”

Ik weet dat ze voor mij willen zorgen en je hoort altijd overal termen zoals high school crush, kalverliefde en jeugdige onbezonnenheid. Ze zullen misschien wel gelijk hebben maar wat als het in ons geval nu eens niet zo is? In mijn familie zijn er koppels die al samen zijn sinds het middelbaar, nog steeds verliefd als op de eerste dag. Uitzonderingen komen voor dus wie weet zijn wij er zo één. Mijn vriendinnen zeggen ook dat ik de tijd moet nemen om jong te zijn. “Ga je voor de rest van je leven met één jongen samen zijn, alé San je bent 16 jaar!”

Het is niet dat Tobias mij verstikt en geen ruimte geeft, we kunnen echt wel zonder elkaar. Soms spreken we eens een paar dagen niet af en dan hang ik echt niet snikkend aan de telefoon. We passen gewoon zo goed bij elkaar dat ik hem altijd graag ga zien. Waarom staat jong zijn gelijk aan dartel en vrij? Ik wil niet uit angst om maar één partner te hebben gehad het uit maken om dan over tien jaar tot de conclusie te komen dat de liefde van mijn leven Tobias was.

Liefde is een leerschool maar ik denk dat sommige mensen gewoon goeie leerlingen zijn. Mijn broer is bijvoorbeeld een natuurtalent in atletiek en mijn zus is een geboren wetenschapper. Ik ben gewoon een natuurtalent in verliefd zijn. Zo goed zelfs dat ik op mijn 16 jaar al kan meespelen in de hoogste divisie, a happy ever after. Trouwens als mijn hart over een jaar in honderd stukken op de bodem van mijn maag ligt, dan heb ik toch ook iets bijgeleerd?

Sandrine, 16 jaar

Geschreven door David Eeckhout