Bert en ik zijn al acht jaar samen. Dat klinkt waarschijnlijk niet echt wereldschokkend, maar wanneer ik je vertel dat ik nog maar net 22 ben, verandert er veel. 

Ja, Bert en ik begonnen een relatie toen we allebei 14 jaar oud waren en we zijn nog steeds samen.

De reacties hierop zijn heel gevarieerd. Veel mensen zijn verbaasd, sommigen lijken erg blij en anderen worden kwaad. Eigenlijk zit het zo: de romantici onder ons denken dat ik enorm veel geluk had omdat ik de ware zo vroeg vond. De critici denken dat ik mijn jeugd vergooide. Ze zijn allemaal mis.

Toen Bert en ik wat met elkaar kregen was ik ervan overtuigd dat het niet zou blijven duren. Ik flirt graag, hou van aandacht van verschillende jongens en ik verander enorm snel van mening. Er was helemaal niets dat erop wees dat Bert en ik meant to be waren en eigenlijk geloof ik dat nog steeds niet. Ik weet namelijk wat er echt gebeurde: het was toeval, puur toeval.

We ontmoetten elkaar en het klikte, dus bleven we met elkaar afspreken. We werden vrienden en dat groeide uiteindelijk uit tot een relatie. Die relatie werkt gewoon. We doen graag samen leuke dingen, we laten elkaar de vrijheid die we nodig hebben en wanneer we ruzie maken, praten we dat ook weer uit.

Wil dat zeggen dat Bert de ware is? Ik vind van niet. Een relatie kost tijd en energie en we waren beiden ertoe bereid om dat erin te steken. Meer hoef je er niet achter te zoeken. En dat wil zeker niet zeggen dat ik mijn jeugd vergooid heb. Bekijk het hoe je wil, ik was en ben nog steeds gelukkig, wat anderen erover denken hoef ik eigenlijk niet te weten.

Natasja, 22 jaar

Geschreven door Ann Dehoucke