Waar zoek je hulp als chemseks een probleem wordt? Voor Pablo was het een hele zoektocht. Hij ijverde zelf voor betere hulpverlening. Bij ChemMEN kan hij nu terecht. Stoppen of veiliger gebruiken? Pablo voelt zich gesteund bij elke beslissing die hij neemt. 

Pablo - Ik voelde mij niet zo goed in mijn vel om allerhande redenen. En dan kwam ineens een antwoord in de vorm van een wit poeder, namelijk cocaïne. En cocaïne deed precies wat ik ervan verwachtte. Ik voelde mij niet meer zo geremd. Ik voelde mij sociaal. Het gaf ineens een aantal antwoorden waarop ik zat te wachten.

Chemseks gebeurt op het moment dat ik mij erg alleen voel of dat ik problemen wil vergeten. Of wanneer ik mij instant gelukkig wil voelen.

Het ging goed tot chemseks mijn leven begon te bepalen.

En dat liep heel lang goed, tot ik merkte dat het mijn agenda begon over te nemen, en mijn leven begon te bepalen. Dat is het moment dat ik mij vragen begon te stellen. En waarin ik een aanzet deed om hulp te zoeken in de professionele hulpverlening.

Ik ben bij heel veel verschillende instanties gaan aankloppen, en werd dan telkens de deur gewezen.

Ik was een stuk ouder. Ik had geen financiële of gerechtelijke problemen. De tweede grote vraag was: Is chemseks wel zo erg? Is druggebruik in combinatie met seks, en dan specifiek in een homo-milieu, iets om zich zorgen over te maken?

Nadat ik een paar keer ben afgewezen, heb ik met een aantal lotgenoten, die allemaal dezelfde ervaring hadden als ik, met name afwijzing, beslist om zelf aan te kloppen  bij een aantal instanties om te zeggen: dit klopt niet, er is een probleem.

Ik heb dat mee in gang gezet en daar ben ik trots op.

Echt aandringen tot we de juiste mensen te spreken kregen. En dat is dan op een bepaald moment ook gebeurd. Dat was nieuw. Als ik later iets op mijn grafsteen mag zetten, is het dat ik dat mee in gang heb gezet. Ik ben daar trots op.

Je bent niet alleen met je vragen en je problematiek. Dat is heel belangrijk. Er zijn plekken waar je naartoe kan gaan om het anoniem over je vragen te hebben. Dat is niet noodzakelijk met een hulpverlener.

Er zijn veel tussenstations op mijn tocht, en af en toe keer ik terug.

Het is een tussenstap. Ermee stoppen, dat is waar je naar streeft. Maar je merkt dat er veel tussenstations zijn in die tocht. En dat je af en toe op je stappen terugkeert.

Voor mij betekent hulpverlening op dit moment dat het mij leert inzien dat, ook al duurt mijn weg naar het vinden van het juiste antwoord al heel lang, dat maakt van mij niet een minder goed of een slechter mens.

Informatie en hulp