De wereld stopte met draaien. Ik zat in een koffiebar en zag plots Jonas zijn naam op mijn GSM flitsen. 

Wanneer je ex je na tien maanden stilte opeens terugbelt, gaat er vanalles door je hoofd. Wat wilt hij? Gaat dit een smeekbede zijn om het nog eens te proberen? Tegen beter weten in nam ik op. Noem het nieuwsgierigheid. Hij vroeg me meteen of ik alleen was. Shit, het gaat écht zoiets zijn. Ja, antwoordde ik aarzelend. Hij zei dat hij meteen met de deur in huis zou vallen. "Ik heb...", en toen stopte mijn hart. HIV.

Hij ging verder met zijn verhaal en sprak over 'dokters', 'positief', 'partners', maar het kwam allemaal niet meer aan. Mijn oren suisden en die tuuuuut kon evengoed het geluid zijn van mijn doodsvonnis. (Althans, dat dacht ik toen.) Je weet wel, die hartslagmachine die plots geen ritme meer aangeeft en je weet instinctief wat er is gebeurd. Toen hoorde ik de woorden "laten testen" en ik werd weer even wakker geschud. Terug naar de realiteit. Ik moest me laten testen, en wel meteen.

Stefan, 22 jaar

Geschreven door Anoukh van de Wiel